Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Ziele na kraterze - streszczenie - strona 5

Przyjaciołom i znajomym udaje się wynieść część nakładu. Krysia opiekuje się matką, starając się podtrzymać ją na duchu. Kontakt pomiędzy członkami rodziny jest utrudniony (cenzura listów).

Grupa polskich uchodźców z Rumunii (między którymi znajduje się Wańkowicz) zostaje przewieziona na Cypr. Wkrótce do pisarza zaczynają docierać pierwsze listy od córek. Krysia pisze o coraz trudniejszej sytuacji w okupowanej Warszawie. Dziewczyna stara się zachować spokój. Opisuje swoje plany na przyszłość (udaje jej się zdobyć dyplom szofera). Z kolei Tili relacjonuje swój pobyt w rodzinie Considinów, w Filadelfii. Rodzice Betty umożliwiają Marcie rozpoczęcie nauki w college’u w Rosemont. Pilna studentka uczy się języka, nadrabia zaległości i nawiązuje współpracę z redakcjami miejscowych czasopism. Wańkowicz jest dumny z postępów obydwu córek. Czuje, że każda z nich stała się już dorosłym, w pełni odpowiedzialnym człowiekiem. Pisarz rozpoczyna pracę korespondenta wojennego. Uczestniczy w bitwie pod Monte Cassino.

Tymczasem pogarsza się sytuacja w samej Warszawie. Nasilają się łapanki, przeszukiwania domów i prześladowania ludności cywilnej. Domeczek staje się schronieniem dla żołnierzy, spiskowców, uciekinierów. Jest też miejscem tajnych kompletów i konspiracyjnego kursu oficerskiego. Krysia stopniowo przygotowuje się do walki w podziemiu. Zostaje przyjęta do szturmówki pod pseudonimem „Anna”.

24 lipca 1944 roku mieszkańcy Domeczku hucznie świętują imieniny Krysi. Na wieczorku tanecznym pojawiają się znajomi i przyjaciele, przyszli towarzysze walki (po zakończeniu wojny okaże się, że większość z nich zginęła podczas pierwszych dni powstania warszawskiego). Przed wybuchem powstania, w domu Wańkowiczów pojawiają się członkowie jednego z oddziałów batalionu „Parasol”. Trwają ostatnie